امروز رهگذران خیابان های تهران، چندان تعجبی نخواهند کرد وقتی که نیمی از پمپ بنزین های شهر را تخریب شده ببینند.نه! هیچ کس تعجبی ندارد چرا که همگان منتظر اولین شب اعلام سهمیه بندی بنزین بودند. اعلام شد و دیشب، شب اقامت مردم در پمپ بنزین ها بود. شب خشونت، شب رها شدن از تحقیر برای همانهایی که چند روزی پیشتر آفتابه بر گردن در محله های شهر گردانده شدند. دیشب گویی همگان برای انتقام گرفتن آمده بودند. تهران دیشب بوی دود می داد، بوی بنزین، بوی گند بی تدبیری. دیشب برای رییس جمهور پوپولیست ایران، شب سختی بود.شب درک این حقیقت که کشورداری نیازمند تدبیر است و تامل. دیشب موعد حکومت خشم بر خیابان های تهران بود. خشمی که به یکسان در محله های شرق و غرب و شمال و جنوب پراکنده شده بود.

نمیدانم آیا دیشب هم همچون شبهای دیگر بزرگ پوپولیست ایرانی – آنگونه که خود مدعی است-  به قصاب محله اش سر زد تا او از آتش زدن پمپ بنزین ها برایش بگوید؟ از شعارهای رکیکی که مردم خشمگین علیه او سرداده بودند. دیشب رویه دیگر سکه پوپولیسم خود را به احمدی نژاد نشان داد.